HOMO DESPERATUS, Dries Verhoeven – instalacja z wideo performans

hol Filharmonii

Rejestracja ta ukazuje instalację złożoną z modeli 44 współczesnych stref kryzysów humanitarnych i terenów, na których doszło do kataklizmów, odtworzonych w skali 1:250. Każdy model jest siedzibą kolonii mrówek – jest ich w sumie około 70 tysięcy. Zasiedlają one obszary naszych katastrof. 

Mrówki, jak żadne inne zwierzęta, wiedzą, jak radzić sobie z katastrofami. Gdy zapada się ich kolonia, wiedzą, jak uciec przed zagładą w ciągu ułamka sekundy. Pojedyncze mrówki poświęcają się dla dobra całej społeczności. Gotowe są utonąć, aby zbudować most, po którym przejdą pozostałe. Gdy są chore, ich siostry przynoszą je na cmentarz, aby uniknąć zanieczyszczenia. 

W „Homo Desperatus” – prezentowanym po raz pierwszy latem 2014 roku w Stedelijk Museum's-Hertogenbosch – Dries Verhoeven zaprasza nas, abyśmy przyjrzeli się rodzajowi ludzkiemu i przeanalizowali, jak postrzegamy kataklizmy – zarówno klęski żywiołowe, jak i nasze prywatne katastrofy – i zastanowi się nad relacją pomiędzy cierpieniem jednostki a ciągłością istnienia populacji. Artysta umożliwia widzom zwiększanie i zmniejszanie dystansu pomiędzy „laboratoryjną” postawą analityczną a emocjonalną troską. 

Dries Verhoeven: „Za sprawą gigantycznego strumienia obrazów, które trafiają do naszych salonów przez Internet i telewizję, przyzwyczailiśmy się do ludzkich tragedii rozgrywających się we wszystkich zakątkach świata. Dziennikarze starają się zaangażować nas w doświadczenie ofiar. Jednak dramatyczny obraz podlega inflacji, a oddziaływanie ludzkiego cierpienia na nas jest coraz mniejsze”.  

„W swojej pracy szukam czegoś innego: bardziej analitycznego punktu widzenia, takiego, w którym nie angażuję swojego serca. Chcę rzucić wyzwanie widzom, sprawić, by spojrzeli na jednostkę nie tylko jak na ofiarę, lecz również jako element większego mechanizmu, który ludzie rozprzestrzenili na całym świecie. Pytanie, jakie stawiam, brzmi: czy mamy współczuć zdesperowanym ludziom, tak jak są nam przedstawiani za pośrednictwem mediów, czy też możemy ich postrzegać jako <> towarzyszące dziejom sukcesu ludzkości?” 

 

koncepcja:Dries Verhoeven 

asystentka ds. artystycznych:Cindy Moorman

produkcja:Studio Dries Verhoeven, Saskia Schoenmaker 

technicy:Roel Evenhuis i Sylvain Vriens 

ścieżka dźwiękowa:Wouter Messchendorp 

zdjęcia:Willem Popelier 

rejestracja wideo:Thorsten Alofs 

autorzy modeli:Arthur van der Laaken, Carl Wesselius, Edwin de Koning, Erik van de Wijdeven, Ernesto Yelamos, Felipe Gonzalez Cabezas, Felix Dorst, Fleur Verhoeff, Kiki van der Hart, Leon Steuernthal, Lidia Vadja, Lynn Ewalts, Nadja Turlings, Persi Ioannidou, Roel Huisman (leiding) Stefanie Bonte, Theodora Chatzi Rodopoulou, Yukina Uitenboogaart i Wendy Wassink 

Homo Desperatuspowstał na zamówienie Stedelijk Museum's-Hertogenbosch i Theaterfestival Boulevard. 

 

Dries Verhoeven (urodzony w 1976 roku w Oosterhout w Holandii) jest twórcą teatralnym i artystą wizualnym. Tworzy instalacje, realizuje performanse i happeningi w muzeach, wybranych przez siebie miejscach oraz w przestrzeni publicznej miast. Działając na pograniczu performansu i instalacji, poddaje krytycznej ocenie relacje między widzami i performerami, a także pomiędzy codzienną rzeczywistością i sztuką. Widz jest bezpośrednio angażowany w jego dzieła lub ma możliwość kierowania własnymi doświadczeniami. W swoich pracach Verhoeven uwypukla różne aspekty wspólnej rzeczywistości społecznej, w której żyjemy. Nie chodzi mu o wyrażanie własnych opinii na temat rzeczywistości, lecz głównie o wytrącenie odbiorców z równowagi, w celu wytworzenia wspólnej wrażliwości łączącej widza i oglądaną pracę. Poprzez gesty, które radykalnie oddziałują na publiczny porządek życia codziennego, Verhoeven ma nadzieję zasiać w nas wątpliwości co do systemów, które niepostrzeżenie wpływają na nasze myśli i działania. W ostatnich latach podstawą jego projektów stały się obecny kryzys światopoglądowy oraz impakt mediów cyfrowych na relacje międzyludzkie.

powrót