IMPROWIZOWANE WIECZORY MUZYCZNE

W trakcie szczecińskich Spoiw Kultury na Małym Dziedzińcu Zamku Książąt Pomorskich odbędą się dwa improwizowane wieczory muzyczne, których gospodarzami będą muzycy związani z Teatrem ZAR i projektem Armine, Sister oraz zaproszeni przez nich goście:

Murat İçlinalça urodził się w 1985 roku w Stambule. W wieku ośmiu lat rozpoczął naukę śpiewu u mistrza Nişana Çalgıcıyana. Studiował śpiew i muzykę ludową w Konserwatorium Muzycznym na Politechnice w Stambule, którą ukończył w 2010 roku. W tym samym roku został mianowany mistrzem śpiewu kościoła pod wezwaniem św. Grzegorza Oświeciciela w Stambule. Oprócz stałej działalności kantora od długiego czasu, wspólnie z wieloletnim przyjacielem Mustafą Demirici, prowadzi poszukiwania w obszarze tradycyjnej muzyki tureckiej, prezentując i promując jej unikalność i różnorodność podczas koncertów duetu w kraju i za granicą.

Mustafa Demirci urodził się w 1981 roku w Sakarya. Ukończył Państwowe Konserwatorium Muzyki Tureckiej Uniwersytetu Ege. W trakcie studiów pracował z bardzo szanowanymi wykładowcami: Akın Özkan, Onur Akdoğu, Seher Dilmaç, Alper Demir, Nuri Mahmut, Özgen Akçagül. Gra profesjonalnie na kanunie. Jego drugą specjalizacją jest pianino. Wielokrotnie występował na koncertach w kraju i za granicą, grając na cytrze. W latach 2001-2003 był członkiem Orkiestry Symfonicznej Izmiru jako baryton.  Współpracował wtedy z takimi mistrzami, jak: Rengim Gökmen, Caner Ruhselman, Fazıl Say, Fahir Atakoğlu. W 2013 zdobył tytuł magistra za “analizy ocalałych prac kompozytora Rakima Elkutlu'a” w dziedzinie muzyka religijna na fakultecie instytutu teologii i nauk społecznych Uniwersytetu Marmara, gdzie rozpoczął także przewód doktorski pod kierunkiem prof. dr. Mustafa Uslu. Mieszka w dzielnicy Uskudar w Stambule i kontynuuje nauczanie muzyki  w  wyższej szkole  Mimar Sinan Güzel Sanatlar oraz Istanbul Science and Art Center.

Marjan Vahdat uczyła się zarówno klasycznego śpiewu perskiego od nauczycieli muzyki w Iranie, jak i regionalnej i tradycyjnej muzyki irańskiej. Po islamskiej rewolucji roku 1979, kobiety otrzymały zakaz publicznego śpiewania w Iranie. Nawet wiele lat po rewolucji proces wykluczania kobiet z dziedzictwa kulturalnego Iranu trwa: kobiety mogą występować tylko przed żeńską widownią albo z towarzyszeniem mężczyzny – nigdy jako solistki. Mimo to wiele irańskich śpiewaczek nadal śpiewa. Podobnie działają Marjan i jej siostra Mahsa, występując podczas prywatnych koncertów w Iranie oraz – częściej – za granicą. Ich repertuar składa się z własnych interpretacji muzyki regionalnej i tradycyjnej. Teksty pochodzą zazwyczaj z mistycznej i miłosnej poezji wielkich poetów perskich żyjących kilkaset lat temu, takich jak Hafiz, Rumi, Saadi, bądź też ze współczesnej poezji irańskiej, traktującej o problemach społecznych Iranu.

Vahan Kerovpyan urodził się w rodzinie ormiańskiej w Paryżu, muzyk, instrumentalista, kompozytor. Uczył się gry na dehol u Edmonda Zartariana oraz na zarbie i dapie u Madjida Khaladja. Prowadzi warsztaty gry na bębnach i perkusji, gra na pianinie, akordeonie i śpiewa w ormiańskim chórze, Akn. Od 2003 roku jest członkiem zespołu Kotchnak. Jest także członkiem Collectif Medz Bazar i Clown Laboratori Porto, współpracuje również z grupą taneczną Kerman. Ukończył studia ormiańskie we Francuskim Narodowym Instytucie Języków i Cywilizacji Orientalnych (INALCO), studiował historię na uniwersytecie Paris-Sorbonne (Paris IV). Bierze udział w projektach mających na celu ocalenie dziedzictwa ormiańskiego, m.in. prowadzi zajęcia dla dzieci ormiańskich, publikuje artykuły, działa aktywnie na polu renowacji ormiańskich zabytków architektonicznych w Turcji.

Ana Madureira jest aktorką i ilustratorką. Jej działania obejmują teatr, muzykę, klaunadę i taniec. Jest członkinią Clown Laboratori Porto i współpracuje z grupą teatralną Circolando (Porto). Rozwinęła działania oparte na zaangażowaniu społeczności, tworząc formy bazujące na osobistych opowieściach.

Dengbesz Kazo urodził się w 1950 roku w miejscowości Van, obecnie mieszka pod Stambułem. Często koncertuje, wykonując zarówno popularne kurdyjskie pieśni, jak i własne kompozycje. Zgodnie z tradycją opowiadaczy historii również improwizuje. Dengbesze to członkowie społeczności kurdyjskiej, którzy gromadzą i prezentują w formie recytacji opowieści z życia w kurdyjskich wioskach i miastach.Tematyka pieśni (tzw. kilam), wykonywanych przez wiele godzin, a nawet przez kilka dni, obejmuje heroiczne wyczyny wojowników (pêlewan), przygody wędrowców, bitwy wielkich kurdyjskich plemion, radości i tragedie miłości odwzajemnionych i nieodwzajemnionych oraz zmagania z klęskami żywiołowymi i ludzkimi nieszczęściami.

powrót